Broederliefde...

Na een ochtend hard werken op het lab, volgde een middag vol huiswerk. Thijs een beetje, Ellen een boel! Maar gelukkig kwam Arjan thuis. Ellen schoot hem gelijk aan, want, zei ze, Arjan heeft hetzelfde boek en dezelfde juffrouw.
Dat klopt. En die juffrouw had tegen Arjan gezegd dat hij Ellen maar eens moest gaan helpen. Dat kwam dus mooi uit, allemaal.
Met eindeloos geduld hielp Arjan Ellen door de woorden heen. Het was een soort spelling: waar ligt de klemtoon, moet er wel of geen accent op, hoe deel je het in lettergrepen.
Ondertussen zat ik suf woordjes in te voeren op WRTS. Ellen kon daar een paar dagen niet op, om een of andere vage reden. Nu had ik het weer klaar gekregen, dus gelijk maar even flink doorbijten met die woorden. Blz 8, blz. 9 en blz 10. Met elk tussen de 60 en 70 woorden. Dacht ik dat het 10 over 3 was, bleek het kwart over 4 te zijn: Ellen haar laptop loopt nog een uur achter. Oeps, was het bijna tijd om eten te gaan koken...

In elk geval kan Ellen met oefenen weer een poosje vooruit. Ook rekenen had ze af. Thijs heeft geoefend met Bloon, nieuwe woorden en gelijk goed gedaan: maar 2 fouten. Vandaag had hij ook een toets gehad van woordenschat: een 9! Heel goed gedaan.
Verder hebben we ook nog gewerkt voor Valentijnsdag. Daar wordt hier veel aandacht aan geschonken. Best leuk, bij Thijs hebben ze lootjes getrokken en moeten ze voor elkaar een kleinigheidje meenemen. Ik had nog een schattig klein potje waar koffie in had gezeten. Rood dekseltje, daar hebben we wat snoepjes in gedaan en ballonnetjes gestanst en die erop geplakt.
Ellen wilde graag wat meenemen voor haar grootste vriend Sam. Dat wordt ook een potje met iets erin. Lekker creatief.

Theo was bij de Kustwacht geweest. Wat hij nou precies gezien en gedaan heeft, weet ik niet. Er komt niet zoveel verhaal uit, bij hem. Maar hij weet wel zeker dat hij daar of bij Defensie wil werken. Dus het zal wel leuk geweest zijn.
Hij was met een vriendin (een vriendin, hij heeft er meerdere...) naar de Mac geweest, wat niet mag onder schooltijd. Eindelijk was er eens iemand die daar iets van zei. Nu moeten ze gezellig vrijdagmiddag blijven op school. Tja, dat krijg je er van...

Gesprekken...

Gistermorgen had ik een soort functioneringsgesprek. Best een beetje spannend, ik was de eerste bij ons op de afdeling. Ze hadden het ook nog niet eerder zo gedaan. Dus ik was niet de enige met kriebels in de buik... Maar het was een positief gesprek. Natuurlijk gaat het dan toch over dingen die je kunt verbeteren. Waar je aan moet werken. Al zijn ook de dingen die goed gaan wel benoemd. In de loop van het jaar zullen we vaker een gesprek hebben, voortgangsgesprek.

Gisteravond had ik een ander soort gesprek. Met Theo en Arjan in de auto, terug van judo. Kwam het op "naweeën". Theo maakte daar een opmerking over waaruit ik begreep dat hij nog niet helemaal wist hoe de vork in de steel zat op dat gebied. Nu zal ik hier maar niet ons hele gesprek uit de doeken doen, het werd nogal plastisch. In elk geval is hij nu beter op de hoogte...

Vandaag was ik thuis. Vanmorgen eerst in het appartement aan de gang. Voor vrijdag moet het weer schoon en netjes zijn. Later op de ochtend ben ik op de koffie geweest bij Sandra. Zij zijn nog maar net een paar weken hier op Curaçao, vers uit Flevoland, op Blue Bay aanbeland. Erg leuk om kennis te maken!

Vanmiddag heb ik Ellen weer moeten stimuleren om bezig te gaan met de woordjes Papiaments. WRTS werkte niet, vandaag, dus moest ze het op de ouderwetse manier doen. Hopen dat het morgen wel weer lukt. Blijft lastig met al die woorden die in het Nederlands al moeilijk zijn: 'gedeputeerde' enzo. Tussendoor moest ik Theo ook nog bij de tandarts vandaan halen. Hij wilde er dan wel zelf naar toe gaan (het is vlak bij school). Ik had gezegd dat hij kiezen mocht: of ik bracht hem naar de tandarts en ging daarna naar huis, of hij ging zelf er naar toe en ik haalde hem op, zodat hij mee kon rijden naar huis. Gelukkig koos hij voor het laatste. Weer 2 gaten gevuld, zonder verdoving. Hij liever dan ik!

Arjan jarig!

Vandaag was dan echt de verjaardag van Arjan. 14 jaar alweer. Hij kreeg een nieuwe bureaustoel, zijn oude was echt af. Die was dan ook nog van mij van vroeger. Dus iets minder dan 30 jaar oud... Best oud voor een bureaustoel, was een goeie. Nu heeft hij een mooie blauwe, met armleuningen. Hoe luxe. Verder kreeg hij een vergrootglas. Hij had er ooit één, maar die is spoorloos verdwenen. Hij was er dus ook erg blij mee. Dan nog een apparaatje om je stem op te nemen en dan te veranderen in verdraaide stemmetjes. Spyware... En een balletje om bij de zee mee te spelen en nog een houten spelletje. Dat was al erg moeilijk uit elkaar te halen, laat staan om weer in elkaar te zetten! Een hersenkraker.

Arjan op zijn nieuwe stoel

Gelukkig voor Arjan hoefde hij niet op de stoel te staan in de kerk. Maar er waren wel veel mensen die hem feliciteerden. Dat is dan wel weer leuk. Alhoewel Arjan niet graag in de belangstelling staat... Hij had wel een jarig gevoel, vandaag.
Na de kerkdienst was het nog koffiedrinken bij Gerard Buitenhuis. Vanwege Arjan zijn verjaardag zijn we daar niet naar toe gegaan. We hebben thuis met elkaar koffie gedronken. Met cake volgens een recept uit Zeewolde. Bedankt, Alida, het was heerlijk!!
Natuurlijk mocht Arjan ook het eten bedenken: pizza. Deze keer heeft Ard het klaargemaakt. Kon ik een spelletje Triominos doen met Theo. Het was leuk, maar ik heb wel verloren.
Vanmiddag hebben Theo, Ellen, Thijs en ik ook nog spelletjes zitten doen. Van alles en nog wat: Padvinderen, Triominos, Blokus, Stratego. Je leert er wel verliezen door...
Morgen maar eens een spelletje Triominos doen met Thijs en Kiet. Thijs is er heel goed in, eens zien of Kiet dat ook zo goed kan.
Herman en Anja waren er vanavond nog, beetje feest meevieren...
En zo was de dag zo maar weer voorbij.

Feestje Arjan

Als je dan toch in het weekend jarig bent, dan is dat een mooie gelegenheid om meteen je feestje te vieren. En zo heeft Arjan vandaag 2 vrienden op bezoek gehad. 2 anderen hadden zich afgemeld. In de ochtend was het nog stralend weer, maar zo aan het begin van de middag begon de lucht dicht te trekken. En om 1 uur begon het te regenen. Nu kon de tuin wel een buitje gebruiken, maar liever niet vandaag.... Het was een flinke bui. Duurde niet zo lang, toen was het weer droog. Tot de volgende bui. Aiaiai, het bleef maar op en af gaan met de buien. Om kwart voor 3 was het weer even droog en gingen Ard en Arjan naar de baai, waar de jongens zouden komen. Zowaar, vertelde Ard even later, scheen bij de baai de zon. Ze wilden met elkaar graag snorkelen en bij de baai blijven, dus hebben ze het er op gegokt. Bij ons huis heeft het nog wel geregend, maar bij de zee bleef het droog. Heel erg fijn.
De jongens zijn nog bij de mijn geweest en ze hebben met Ard daar frietjes gegeten.

chillen bij de baai

het was niet druk, dus konden ze op de lekkere bedjes zitten op de dam

Ondertussen had ik hier met Theo, Ellen en Thijs friet met sla gegeten. Eerlijk verdeeld. Ellen heeft vanmiddag nog hard geleerd op haar Papiaments. Juf gaat maandag de eerste 15 woordjes overhoren. Dat wordt spannend.

En vanavond hebben we nog spelletjes gedaan: Ligretto. Terwijl Arjan met zijn vrienden een film keek, die hij zelf gedownload had.
Morgen is Arjan dan echt jarig. 14 jaar alweer! Als je jarig bent (geweest) wordt er voor je gebeden in de kerk. Ellen zei al: dan gaan ze voor je zingen. Haha, dat was voor haar, toen ze in augustus 12 was geworden. Ellen was ook op een zondag jarig. Maar Arjan hoopt dat ze dat voor hem niet gaan doen. Bidden is wel genoeg...

Soms lukt het niet om een titel te bedenken...

Vanmorgen heb ik eerst een paar wassen gedaan. Bedden verschoond enzo... Een cake gebakken en nog wat andere noodzakelijke klusjes. Ik dacht dat het een rustige dag zou zijn, maar dat viel toch tegen.
De medicijnen moesten nog gehaald. Dacht ik dat ze wel klaar zouden staan, maar dat was niet zo. Zit je toch weer een half uur te wachten. Maar goed, nu heb ik ze wel weer voor 3 maanden, dat dan wel. Normaal gesproken kun je hier je medicijnen maar voor 1 maand tegelijk meekrijgen. En dan zit ik dus elke maand een half uur minstens te wachten. In dat licht bezien valt het dan nog wel mee.
Daarna moest ik nog naar Zuikertuintje voor Arjan zijn verjaardag. Wordt vervolgd. Het moest wel snel, maar het is wel gelukt!
En toen was het al weer tijd om Ellen op te halen. Ondanks het oefenen in de afgelopen week had ze maar een 3 op haar woordjes Papiaments. Dat wordt nog meer oefenen, dus. Ze kreeg zinnen waar de de woordjes in moest vullen. Beetje lastig als je de zin al niet snapt. Het is te hopen dat de juf haar toets-manieren een beetje afwisselt.

Toen Arjan en Thijs opgepikt en vervolgens zijn we meteen doorgereden naar de baai. Want Ellen en Thijs mochten kanoën. Helaas, de kano's waren weg, dus dat feest ging niet door. Even goed hebben ze zich wel op allerlei manieren vermaakt. Om een uur of 3 ben ik ook naar de baai gegaan. Daar heb ik een poosje lekker liggen dommelen tot ik wakker schrok van druppels op mijn rug: een regenbuitje. Dat was balen! We zijn naar de Kidsclub gevlucht en al snel was het ook weer droog. Net wilden we naar huis gaan, toen kwam Ard er aan. Thuis was het droog, zei hij.

Vanavond heeft Thijs de film "Remi" zitten kijken. Ellen vindt hem te zielig, die kijkt niet. Zij heeft Ligretto zitten spelen met Theo. En ondertussen heb ik de presentatie voor zondag zitten maken. Die is nu af. Yes!
En Ard was nog naar een kerkenraadsvergadering... hij wilde een beetje op tijd terug zijn, maar dat is niet gelukt, zie ik. Het is inmiddels 11 uur geweest.

Yes!!

Na lang wachten, kwam vandaag het bericht via de mail: Som is online. Nu kunnen we inloggen naar school om de cijfers van Theo en Arjan te zien. In Nederland is dat vaak Magister, hier is het redelijk nieuw. Heel fijn, want er raken nog wel eens cijfers zoek in de herinnering van Arjan. Theo maakt het niks uit, wat voor cijfer ook, hij gooit het er meteen uit als hij thuis komt. Maar Arjan geeft nog wel eens verrassingen. Terwijl zijn rapporten wel goed zijn, dus er zijn ook genoeg hogere cijfers. Vanaf nu houden we het bij! Een goed gevoel. Controle.... hmm.

Vandaag is Maria weer geweest. Zo te zien houdt ze er erg van om de slaapkamers te doen, daar is ze veel tijd mee kwijt, dan ziet het er ook keurig uit. De bedden strak opgemaakt ( dat hoeft van mij nou ook weer niet). Voor de grap had ze Thijs zijn knuffel heel schattig op zijn kussen gelegd. En een hondje op de rand van zijn stapelbed. Thijs vond het geweldig, die houdt wel van zulk soort dingen.
Maar vervolgens houdt Maria geen tijd meer over om de keuken te doen, bijvoorbeeld. Ik denk dat ik dat volgende week maar eens aan haar zal vragen. Ze komt dinsdagmiddag om de ramen te doen. Een extra keer, anders gaat het nooit lukken. Logisch ook, want we hebben best wel een groot huis.

Ellen had vanmiddag bij Daniël gespeeld, een vriend en klasgenootje. Alleen bleef er niet veel tijd over om te spelen, want ze hadden alweer heel veel huiswerk. We zullen zien hoe de toets Papiaments morgen gaat. Het viel haar niet mee om het te leren, van de week. Maar vanmiddag hadden ze samen geleerd.

Thijs kon niet op Bloon, dus hij kon niet oefenen met zijn woordjes. Morgen maar eens kijken of hij weer op internet kan. Alleen wilden ze morgenmiddag naar de baai, samen, Thijs en Ellen. Want dan mogen ze kanoën in de baai. Wordt georganiseerd door de Kidsclub! Dus we moeten heel snel uit school naar huis en snel verkleden.

Vanavond, we hadden vroeg gegeten, is Ard nog naar de baai geweest. Hij wilde heel graag deze week nog een keer speervissen. Kirsten at vandaag ook bij ons en zij vond het ook leuk om mee te gaan. Bikini van mij aan... Ellen, Thijs en Arjan gingen ook mee. Arjan heeft zelfs zijn eerste lionfish geschoten! Ik doe het hem niet na...!

En dan heb ik na een "vrije" dag, nog een dag vrij. Heerlijk! Morgen eerst boodschappen doen en medicijnen halen. Cakes bakken voor Arjan zijn verjaardag. En misschien morgenmiddag ook even naar de baai?

Daar was-tie dan!!

Vanmiddag kwam Margriet bij ons. Gister met de blauwe vogel aangekomen. Nu bijgekomen. En morgen weer gevlogen... Maar vandaag was ze dus gezellig bij ons. En ze had de film meegenomen. Tula the Revolt. Thijs heeft als een speer zijn huiswerk gemaakt, zodat hij de DVD aan kon zetten. Eigenlijk was het niet mijn plan om hem vanmiddag al te laten kijken, maar hij was niet meer te houden. Vond het sowieso al heel oneerlijk dat hij de film nog niet gezien had, dat wij naar de bioscoop waren geweest. We zouden met z'n allen gaan. Maar ja, toen wist ik nog niet dat het 16+ was. Dat is tie natuurlijk nog steeds, dus hier en daar heeft Thijs even een oogje dicht gedaan. En op het laatst, als de rechtszitting is, is hij helemaal even bij de televisie weggelopen. Wat ik me wel voor kan stellen. In elk geval heeft hij nu de film gezien, Ellen heeft er ook een deel van mee gekeken. Nu staan we weer gelijk. Het leuke is wel dat je bij een DVD de boel even stop kunt zetten. Dat gaat je in de bioscoop niet lukken. Dus op de stukjes waar Ard en Theo staan hebben we even gepauzeerd. Ik denk dat we de film nog vaak gaan bekijken.

Theo en ik hebben bij de bank nog een vergeten handtekening moeten zetten. Kan hij eind volgende week zijn pasje ophalen. Die van Arjan en Ellen moeten komende vrijdag al klaar zijn. Misschien dat we dat beter gescheiden op kunnen halen. Dan hoeft niet iedereen weer verplicht mee...

Mijn hulp belde nog dat ze morgen om half 8 bij de poort staat. Wow, kan ik me weer echt op verheugen. Ze zal vast blij zijn dat het niet zo'n puinhoop is als vorige week.

brasa...

Vanmorgen was er een patiënt, spaanstalig, die blijkbaar minder leuke ervaringen had met bloedprikken. Dat kan, maar het hoeft niet altijd beroerd te gaan. We moesten allebei erg ons best doen om de ander duidelijk te maken wat we bedoelden. Spaans en Nederlands ligt niet zo dicht bij elkaar. Via het Papiaments kwamen we wel een heel eind, allebei poko-poko. Dus het was wel een leuk moment. Het prikken ging ook prima, zodat de patiënt, een jonge vrouw, erg opgelucht was. Ze was zelfs zo dankbaar dat ze me, voordat ze de deur uitging, een welgemeende brasa gaf. Geweldig, toch?
Verder had ik nog een meneer die nuchter was en na het prikken graag samen een broodje wilde eten. Haha, dat heb ik maar niet gedaan. Was ook wel als grapje bedoeld.
En een kindje van 2 jaar die zo sterk was, dat hij 2 armen blauw had van het wrikken en trekken. Maar uiteindelijk hadden we wel de 2 buisjes bloed die we nodig hadden.
En een Nederlandse meneer die vorige week ook al langs geweest was met een vermeende maagbloeding. Bleek naderhand een slokdarmbloeding te zijn. Ook niet leuk, natuurlijk. Hij had z'n hele ziel en zaligheid al uitgestort en nu kreeg ik het vervolg te horen. Dat zijn wel echt de leuke kanten! Mensen die vaker langs komen, die je leert kennen. Waarvan je van alles weet wat niks met bloedprikken te maken heeft.
Ondertussen wordt er hard verder gewerkt aan ons nieuwe magazijn. De eerste planken hangen al en er worden al spullen verhuisd. Als het klaar is zal ik wel eens een foto maken, als dat mag.

Vanmiddag hadden Ellen en Thijs heel veel huiswerk. Ellen moest ik helpen met rekenen. Ze heeft het niet eens af gekregen, maar toen vond ik het welletjes. Ze moest ook nog bezig voor Papiaments en met taal. Want dat was iets minder goed afgelopen dan ze gister dacht... Er moest een handtekening van mij bij! Dan weet je het wel.
Thijs had geen huiswerk.... Nee, hij moest oefenen. Dat hebben we dus maar gedaan. Algoritmen. Ik wist niet wat dat was, maar de juf van RT had gelukkig wel erbij gezet wat de bedoeling was. Samen kwamen we er wel uit. Stond er onder aan het blaadje: groep 6. Thijs vond het echt belachelijk dat hij iets moest doen van groep 6!! Dan weet ik het allemaal al voor volgend jaar. Dat kon toch niet de bedoeling zijn, dacht hij.
Gelukkig voor hem had hij een 8 gehaald op de toets van vandaag van woordjes.



Arjan heeft 3 dagen moeten wachten tot zijn bakjes met water en zout klaar waren. Hij wilde de zoutkristallen graag onder de microscoop bekijken. Het resultaat heeft hij op fb staan. Met glimmende ogen kwam hij bij me, vanmiddag. En hij zei: Dit is het mooiste wat ik ooit heb gezien onder de microscoop.
Heerlijk, zo'n reactie. Dat compenseert dan weer de hoop rommel op zijn kamer, alles wat hij nodig heeft om zijn onderzoeksdrift te botvieren.

dit zijn dus zulke zoutkristallen

Achtergebleven...

Een paar weken terug schreef ik over een ongeval hier op Curaçao waarbij de vader, en een paar dagen later de moeder, van een jongetje van 7 zijn omgekomen. Een dramatisch verhaal dat veel emoties opriep. Ook bij veel kinderen, die zich inleven in dat jongetje, nu zonder zijn ouders.
Op de Albert Schweitzer waren heel veel tekeningen en briefjes gemaakt voor hem, maar door omstandigheden kon dat niet aan hem gegeven worden. Nu is er iemand van onze gemeente naar Nederland. Zij had toch al veel te maken met dat gezin voor en na het ongeluk. En zij gaat het pakje, dat hier achtergebleven was, aan hem geven. Super fijn dat dat kan!
We wachten hier in spanning af wat dat jongetje ervan gaat zeggen...

Vanmiddag is Ellen heel hard aan het leren gegaan voor Papiamentu. Vrijdag weer een woordjes toets. Het is dan wel veel leren, maar het is ook de makkelijkste manier om een goed cijfer te halen. Alleen weet ik niet of Ellen dat met me eens is. Na een blik van mij in haar agenda bleek dat ze voor morgen een toets van taal heeft. Van woorden als: garage, percentage, historisch... zelfs als je Nederlands bent zijn sommige woorden nog moeilijk! Ik had wel iets uit te leggen. Het zou natuurlijk ook wel handig zijn geweest als ze iets eerder was begonnen met leren. Maar dit ter zijde.

Bij Thijs vond ik een map in de tas met oefeningen die hij gedaan zou moeten hebben. Laat hij al een paar dagen in zijn tas zitten. Ik zal hem morgenochtend nog even aan de tand voelen. Want vandaag was hij bij Kiet en samen naar judo. En als hij die oefeningen niet gedaan heeft, oei, dan zwaait er wat. Hij gaat tenslotte niet voor niks naar de RT-juf.

Dit was weer zo'n lekkere maandag. Dat Thijs bij Kiet is, dan Arjan en Ellen naar Target zijn vanaf 4 uur. Zodat Theo, Ard en ik met z'n drieën eten. En dat is me  rustig!!


http://vimeo.com/85691507">Vreugdenhil





Dit is nog een leuke reclame van de Vreugdenhil Supermarket op Curaçao. In carnavalsstemming.

Zo z'n gangetje

Soms heb je van die dagen, dan is er niet veel nieuws. We zijn gewoon naar de kerk geweest, vanmorgen. Maar wat is gewoon? Pas hoorde Thijs over de mensen in China, die geen Bijbel mogen kopen en niet naar de kerk mogen gaan. Sindsdien bidt hij elke avond voor de mensen in China... Dus, nee, het is niet gewoon dat we naar de kerk gaan. We zijn blij dat we mogen gaan. Daarbij is het ook nog eens fijn om onze broers en zussen daar te ontmoeten.
Ellen ging met oom Herman en tante Anja mee, daar was de stagiaire-opvang. Maar aangezien het aantal stagiaires minimaal is, momenteel, kon Ellen er wel bij voor de gezelligheid.

Het eten tussen de middag was spectaculair! Thijs wilde een paar weken geen soep meer eten. Oké, maar wat moet je dan op zondag? Ajam Paniki, zag ik in de winkel. Kip erdoor, rijst erbij, blik bonen. Lekker makkelijk. Alleen was het zo pika, zo verschrikkelijk pika! We hebben 3 liter water erbij gedronken en toen was de brand nog niet geblust. Ja, met z'n vijven 3 liter, natuurlijk. Ik denk niet dat we dat nog een keer eten. De volgende keer proberen we wel iets anders uit.

We waren lekker vroeg, zodat het ook de moeite waard was om naar de baai te gaan. Oooo, 2 dagen achter elkaar naar de baai!. Dat lekkere kleurtje heb ik nog even bijgewerkt, vandaag. Krijg je flink vitamines van, van die zon! En het is niet lang genoeg om te verbranden, ideaal dus.

Na de middagkerkdienst bleek er schuin achter ons een feestje te zijn. Met een live band, een verschrikkelijke herrie. Dat duurde tot een uur of 9. En nu vieren ze het feest verder zonder muziek en met veel lol. Ook herrie dus... Blij toe dat we dat niet ieder weekend aan hoeven te horen!

en toen zag Ard net deze 'Loesje' op de fb van iemand... zeer toepasselijk!

Lekker kleurtje

Vanmorgen had Ard kerkenraad. Hij was dus al vroeg weg, kon meteen Ellen en Caroline wegbrengen naar de Zeeverkenners. En naderhand weer ophalen. Erg praktisch.
In die tijd kon ik de achterporch soppen. Je moet toch wat... Het was mega-vies. Wat een stof en zand. Lekker gevoel dat dat nu weer schoon is. Ondertussen draaide de wasmachine weer. Alle lakens en handdoeken van het appartement zijn weer fris. Het ligt zelfs al in de kast. En nog een wasje shirts en schoolpolo's.
Daarna heb ik nog gezogen en gedweild. Het was even flink doorwerken, maar ik wilde graag vanmiddag naar de baai. Moest ik ook nog boodschappen halen en dat is niet handig op zaterdagmiddag. Sta je echt 20 minuten in de rij voor de kassa. Door de week gebeurt dat nooit.
Ik had net de auto voor ons huis geparkeerd, kwam Ard er ook aan met Ellen. Wat een timing. We hebben even wat gegeten en zijn toen samen naar de baai gegaan. Geen van de kinderen wilde mee. Het waaide behoorlijk hard en de wind stond naar het strand toe. Dat is niet vaak zo. Daardoor waren er ook flinke golven. Het vlot was van de week losgeslagen. Nu is het helemaal weg, maar het zal wel een keer weer terug komen. Thijs en Ellen vertelden later dat het vlot gister nog wel in de baai lag, maar dan aan de pier vastgemaakt. We wachten het af...
We hadden eigenlijk allebei wel zin om iets te drinken. Iets anders dan water. Maar we hadden geen portemonnee meegenomen. Gelukkig was er een bekende van de bediening op het strand. We vroegen of we het op konden laten schrijven, dat we het dan later betalen. Dat kon. Dus hebben we lekker genoten van een frozen cappuccino (Ard) en een glas rosé (Mariëtte).
Verder hebben we genoten van de  zon, zodat we nu een lekker kleurtje hebben.
Wat een geluk dat we hier mogen wonen!

Lekkerrrrr!

Vanavond hebben we weer pizza gegeten. Met 2 pakken bodemmix van Jumbo. Die zijn me lekker! Van de week had Ellen mogen kiezen. Dus we hebben al macaroni gegeten en rijst met sla, boontjes met aardappeltjes uit de frietpan, shoarma... Ze is wel creatief. Vandaag had ze pizza gekozen. Ik vind het altijd zo veel werk, maar het is wel verschrikkelijk lekker. Ik heb ook niemand horen piepen over het eten. Was goed gelukt! Net hebben we de restjes opgegeten, met salami en met tomaat. Morgen hebben we kousenband op het lijstje staan. Nu nog even bedenken wat we daarbij gaan eten.

Vandaag was het niet zo druk op mijn werk. Erg lekker, voor de vrijdag. Ik kon mooi op tijd weg. Vanmiddag moest ik medicijnen ophalen. Eerst de recepten. De dokter is erg schappelijk, ik kreeg voor een half jaar recepten mee. Alleen moet Concerta en Ritalin op een apart recept en dat doet-ie nooit. Daar moet ik dan weer speciaal om vragen. En daar heb ik dus een uur op moeten wachten. Maar goed, ik hoef pas eind juni weer! Nu de medicijnen zelf nog, voor 3 maanden. Dat is hier iets lastiger dan in Nederland.

Zopas heb ik de presentatie voor zondag zitten maken. We willen graag een makkelijker manier om de presentaties in elkaar te zetten. Die zijn er wel. Ik heb uitgebreid zitten zoeken. Maar voor allemaal heb je tenminste een CCLI licentie nodig. Die beheren dat. Alleen kun je dat vanaf Curaçao niet krijgen. Heel flauw. Ik heb ook geen idee waarom dat is. Ze zijn ook in Amerika, Australië, allerlei Aziatische landen, maar niet op de Cariben. We zoeken dus nog even verder.
Voor deze zondag is de presentatie weer klaar. Morgen een beetje in huis aankeutelen, er hoeft niet zo veel meer te gebeuren! Lekker!!

Help

O nee, hulp. Wat was ik blij dat Maria kwam, vanmorgen. Tot het laatste moment was ik bang dat ze nog af zou bellen, maar nee. En ze was amper binnen de deur of ze vroeg al waar ze zich even om kon kleden. Zodat ze fris en fruitig aan het werk ging. Ik had haar al wel voorbereid op een hoop shushi (troep) vanwege de rooi.
Uiteindelijk heeft ze niet alles kunnen doen wat ze van plan was. Wat mij niet echt verbaasde, want ze was wel heel ambitieus.
Zelf kon ik dus de wassen ophangen, opvouwen, even in de tuin onkruid plukken. Onze kast uitsoppen. Wat ook wel heel noodzakelijk was, want ik zag al schimmelplekjes op de planken en op sommige kleerhangers. Dat heb ik in Nederland nog nooit gezien, maar hier moet je er echt verdacht op zijn.
Om kwart voor 12 wilde ik echt weg, Thijs moest opgehaald worden. Maar anders was Maria nog door gegaan, denk ik. Nu mocht ik haar afzetten, vooraan bij de weg. Vanmiddag ging ze dan weer ergens anders aan het werk. Zo verdient zij de kost.

Vanmiddag heb ik zelf nog even de koelkast uitgesopt. Hij was zo mooi leeg... Daarna heb ik boodschappen gedaan, nu is hij weer vol. Heel praktisch.

Verder heb ik Ellen haar verband eraf gehaald en de wond geïnspecteerd. Het ziet er netjes uit. Ik was zelf verbaasd dat die steristrips er zo goed om gekomen zijn. Eigenlijk was ik bang dat het niet mooi naar elkaar toe was gedaan, maar dat viel erg mee. Ik ben er heel tevreden mee. Ellen ook, trouwens. We hebben er weer een nieuw verbandje om gedaan, want het is nog veel te gevoelig. Na het weekend gaan we het proberen met alleen een pleister.

netjes, toch?

even de rest van de hand schoonmaken...

Thijs had ook al een lelijke plek op zijn enkel. Dat was afgelopen weekend gebeurd tijdens het skaten. Hij gaat al een paar dagen met slippers naar school, want die korst zit precies bij de rand van zijn schoen. Maar nu had hij vandaag zijn voet gestoten en was het helemaal open gegaan. Allemaal bloed... Vanavond was het nog vochtig. Morgen maar een pleister erop. Hij vond het wel een reden om niet naar school te gaan, maar dat was ik niet met hem eens. Helaas. Dus we gaan morgen allemaal aan het werk en naar school.

Je moet er wat voor over hebben...

Gister waren ze weer begonnen met het opruimen van alle dode zooi in de rooi. Takken, struiken, afval. Er lag nog een hoop! Vandaag zijn ze daarmee verder gegaan. Heel fijn, want we willen het nog wel een keer netjes hebben, naast en voor ons huis. Maar dat betekent wel dat we nu even door de zure appel heen moeten bijten. De zure appel van een heleboel stof en zand in huis. Want natuurlijk stuift het veel, daarbij waait het ook hard. Overal in huis ligt een laagje zand op. Wat vies!
Morgenochtend komt gelukkig Maria. Dat wil zeggen, eerst zien en dan geloven. Maar als het goed is, is dan aan het eind van de ochtend alles weer schoon en netjes. Leuk, alleen komen dan 's middags die werkmannen nog een keer.... en de boel hermetisch afsluiten is er hier niet bij. Nog maar even een paar dagen doorbijten, dus. Vooral niet de ramen aan de voorkant doen, want dat is helemaal dweilen met de kraan open.

Vanmiddag heb ik mijn wegenbelasting betaald. Mijn nieuwe sticker, 2014, zit al op mijn autoruit. Yes, het is weer gelukt binnen de tijd. We hebben er een lekker ijsje op genomen, Ellen, Thijs en ik.
Ellen had veel bekijks gehad op school. Iedereen vroeg hoe ze dat gedaan had. Daar heeft ze, geloof ik, niet zoveel antwoord op gegeven. Het verband vonden ze allemaal erg mooi. Heeeel interessant...

Na het ijsje hebben we nog even een flesje water gekocht bij Albert Heijn. Daar kun je ook zo gezellig even zitten. Ellen is daar dus vast begonnen aan haar sommen. Om 2 uur moesten we snel naar de Albert Schweizer om Theo en Arjan op te halen. Weer naar de MCB. We waren daar op tijd, ruim voor half 3. Mochten ook gelijk doorlopen. Alleen was het na half 4 dat we daar klaar waren. Allemensen, je moet er wat voor over hebben. In elk geval hebben de oudste 3 nu een Curaçaose rekening. Altijd handig.

Thijs heeft daar dus heel lang in zijn eentje zitten wachten op ons. Hij mocht bij wijze van uitzondering, op mijn telefoon spelletjes doen. Niet dat daar veel op staat... Hij had dus op een gegeven moment een praatje aangeknoopt met een meneer die daar ook zat te wachten. Vertelde hij later zelf. Hij had gevraagd: Als u de volgende vraag met 'nee' kunt beantwoorden krijgt u een gulden van mij. Anders krijg ik een gulden van u. Bent u er klaar voor?
Zegt die meneer: 'Ja'.
Ach, zei Thijs, u mag die gulden wel houden...

Toen konden we net zo goed gelijk doorrijden naar het Sehos, om Kirsten op te halen. Die is eigenlijk om 4 uur vrij, maar het was toch rustig, zei ze. Ze kon best 10 minuten eerder weg. Tegelijk kwamen we aan bij de parkeerplaats. Wat een timing.

En vanavond hebben we het bankje, dat Ard gister opgehaald had, nog even naar Rooi Santu gebracht. Tegelijk hebben we Kirsten meegenomen, dat kwam heel mooi uit.

O ja, de wasmachine doet het weer goed. Behalve dat het slot van het deurtje niet meer werkt. Iedereen moet met zijn t.....s van de machine afblijven zo lang hij draait!

bloedbad...

Dit was een dag vol... ja vol wat? Vol van van alles en nog wat. Maar laat ik dan met het meest spectaculaire beginnen. Alhoewel, méést?
Na het eten moest Ard nog even voor iemand een bankje ophalen. En daarna de wasmachine. Thijs moest douchen. Zo bleven Ellen en ik over voor de afwas. Ellen was not amused. Ze had het vanmorgen ook al gedaan en vond dat het hoe dan ook de beurt van de jongens was.
Ik zei: je kunt kiezen, of nu afwassen of afdrogen en dan zet ik gewoon alles is het rek. Ze was heel boos, maar koos toch voor het afwassen. Toen waren er een paar glazen.... die erg vies waren van bananensmoothie... die ze eerst niet schoon kreeg.... waardoor ze nog bozer werd en een glas in het water smeet, brak, en haar vinger er aan opensneed. Niet een klein beetje. Het stroomde eruit. Best diep, dus. We hebben er snel een pak keukenrol tegenaan gedrukt. Duurde een poos, toen begon het eindelijk te stoppen. Ik twijfelde nog of we naar het ziekenhuis moesten gaan. Denk dat het daarvoor net niet erg genoeg was. Gelukkig vond ik nog steristrips. Daarvan heb ik er 2 opgeplakt en toen een soort van drukverband gemaakt.
Ik kan zelf ook wel een vingerverband maken, zei Ellen nog kattig... De bui was nog niet helemaal gezakt. En ik was ook niet al te blij met deze actie. Het zoveelste glas wat ze breekt. Nog een geluk dat het glazen zijn van 13 in een dozijn. Ik koop ze vooral simpel en veel. Later beginnen we wel aan kristal.
Maar goed. Toen kon Ellen ook gaan douchen. Plastic zakje om haar hand. Straks nog maar even controleren of het bloed er niet doorheen is gekomen. En dan zien hoe het verder gaat van de week.



Het tweede spectaculaire van deze dag is: Tadadaaaaaa, de wasmachine doet het weer. Ard heeft hem dus met Theo en Arjan opgehaald. Toen zei de vrouw van de reparateur: we hebben de koolborstels vervangen (huh, dus wel aan de machine geknutsteld?) en een printplaat/computer kunnen we hier niet vinden, jammer maar helaas, hij doet dus nog niets!!
Eigenlijk wilden ze er nog verder aan knutselen of een vriend vragen wat te regelen en te proberen, maar wij vonden het mooi geweest. Een collega van Ard wist nog wel wat foefjes om te proberen.
Na het verhaal van die vrouw dacht Ard in de auto dat hij iets wat hij op internet had gezien wel eens kon proberen. Hij had bedacht dat de motor na de storing van de kapotte koolborstels nu wel oké zou kunnen zijn, maar dat de computer nog gereset zou moeten worden wellicht...  Na lang zoeken op internet vond hij een cryptische handleiding om de wasmachine te resetten. En na een half uurtje was het dus Bingo! Nu draait er weer een wasje. Zo te horen klinkt het goed. Wat een genot.



Vanmorgen begon de dag al vroeg. Eerst naar de bank, de RBC, waar je dus niet terecht moet komen. Aangezien je niks online kunt doen. Ze allerlei opdrachten niet uitvoeren. De statements ergens anderhalve maand later aankomen. Schiet allemaal niet op. Ik moest nu een statement van augustus hebben. En toen heb ik gelijk maar even die van december en januari gevraagd. De medewerkster was heel aardig en behulpzaam, dat wel. Al met al was ik veel sneller klaar dan ik had verwacht.

Zo kon ik mooi naar Kas di Beibel, kijken naar een kinderbijbel voor een gezin op Bonaire. Het is gelukt, Rianne!

Toen was ik nog steeds te vroeg voor mijn afspraak met de dominee van de Papiamentstalige gemeente, Rudsel. Ik zou hem wat handigheidjes doorgeven voor Powerpoint. We hebben een leuke ochtend gehad. Zijn Nederlands is nog steeds een stuk beter dan mijn Papiaments. Zeker op dit gebied... zodoende hebben we in het Nederlands gesproken.

Voordat ik bij Thijs op school moest zijn, kon ik nog bij de bieb langs. Want vandaag moesten de boeken terug zijn. Snel, snel een paar boeken opgezocht om te lenen. En door naar school.
En door naar Ellen haar school. Waar de juf mij vroeg om nog even te praten: Ellen haar rapport was er. Van de andere kinderen ook, maar ze wilde een paar gesprekken vandaag al doen. Oké, ik kon wel even. Zo kreeg ik een positief verhaal over hoe leuk en lief Ellen is. Ach, die juf is ook een lieverd, hoor. Ellen treft het wel geweldig. Vorig jaar al en nu weer. Papiaments moet nog beter worden. Voor de rest ziet het er goed uit. Blijven oefenen op de redactiesommen. Het is voor Ellen lastig om de som uit een verhaal te halen.

Toen naar huis, Thijs afzetten, even gauw een eitje bakken voor de kids. En naar de Albert Schweitzer terug om Theo en Arjan te halen. We wilden vandaag een rekening openen voor Theo, Arjan en Ellen. Ik had al opgezocht wat ik daarvoor nodig had. Kwamen we bij de bank, bleek dat ze al vol zaten voor vanmiddag. Nu kunnen we morgenmiddag terecht.
Omdat we toch op tijd waren, gingen we bij Ennia nog even vragen naar een verzekeringsbewijs. Dan kan ik morgen voor de derde keer proberen of ik mijn wegenbelasting kan betalen... Het is bij Zuikertuintje, dan vermaken Ellen en Thijs zich ook wel: bij de Bruna, de Top-1-toys en de Jamin.

De wasmachine staat nog vrolijk te draaien. Af en toe ratelt er iets van binnen. Helemaal goed is het dus nog niet. Maar ik heb zo'n vermoeden dat die was er wel weer schoon uit komt. So happy!!

het was weer maandag....

Meestal een dag die heel snel gaat. Want er moet zoveel gebeuren. Zo ook vandaag. Vanmorgen heb ik gewerkt. Tot mijn grote verbazing kreeg ik een patiënt die echt niet geprikt durfde te worden. Van kinderen ben ik dit wel gewend. Desnoods in de houtgreep en dan lukt het uiteindelijk wel. Maar dat krijg je niet voor elkaar met iemand die een stukje langer is en een beetje zwaarder dan jezelf. Dan moet je toch echt een beetje medewerking hebben van de patiënt en dat zat er niet in. Op een gegeven moment dacht ik dat het niet meer zou lukken. Maar met enorme overredingskracht van 2 collega's en de zus van de patiënt is het tenslotte toch gelukt. Toen waren we wel 3 kwartier verder...

Door zulke geintjes duurt de ochtend helemaal kort. Het was na half 1 dat ik wegging en dus stonden Ellen en Thijs en Kiet allang op mij te wachten bij Ellen haar school. Toen moesten we eerst ook nog wat boodschappen halen en vervolgens eten koken. Gelukkig wilde Ellen de pudding wel maken, dat scheelde. Al met al zaten we om 2 uur aan tafel en nog geen 10 minuten later kwamen Theo en Arjan thuis. Die konden ook zo aanschuiven.
Met rapporten! Er zijn wat kleine puntjes... maar eigenlijk zien die rapporten er best goed uit. Als het zo blijft, dan komt het wel goed met die 2 voor dit jaar.

Na het eten en de afwas, alweer met Ellen, moest er nog het een en ander opgeruimd worden, even thee gezet en ach, dan is het ook zo weer tijd om naar judo te gaan. Waar ik dan zo'n 5 kwartier zit te lezen. Voelt altijd een beetje nutteloos, maar er is niks anders te doen.

Ard zag net op fb dat "Tula" al op DVD is verschenen! Eens zien hoe we die hier kunnen krijgen. Ik wil hem graag nog wel eens zien.

Iedereen weer thuis

Vanmorgen heeft Theo, samen met zo'n 5000 andere mensen, de walk for the roses gelopen. Het was erg leuk, zei hij. Wat een happening is het inmiddels! Geweldig om te zien hoeveel mensen zich dan in willen zetten voor het goede doel.

de dag begon al vroeg... de zon kwam net op

Arjan en ik gingen dus vroeg naar de kerk. We waren toch vroeg.... Arjan moest het geluid doen. Hij wist het wel, maar het was wel spannend. Gelukkig ging het goed.
Er waren veel meer mensen uit onze gemeente die meeliepen met de tocht. Desondanks zat de kerk toch wel vol, er waren veel vakantiegangers. Allemaal 50-plussers.
Na de kerkdienst heb ik rustig koffiegedronken en met verschillende mensen gepraat. Er kwam al snel een sms-je van Theo dat hij klaar was met lopen en of ik heb bij de Albert Schweitzer op wilde halen. Bij de Mac, ertegenover, zat het vol met lopers, te herkennen aan hun shirts. Slim, want bij Mambo was het heel erg druk geweest, zei Theo. Blij toe dat hij meegereden was met een schoolvriendin.

uitzicht vanaf de brug op Punda

de Annabaai

Vanmiddag had ik mezelf rust voorgeschreven. Lekker naar de baai. Het was niet zulk mooi weer als gisteren. Het begon zelfs een beetje te miezeren. Daardoor was het rustig aan het strand. Al gauw waren de wolken weer weg en zat ik in het zonnetje. Later spetterde het nog een keer. Maar om 4 uur kwam er echt een donkere lucht aan. Toen had ik toch al een paar uur gerelaxed en van de zon genoten. Er kwam een flinke plensbui over, maar toen ik bij ons de L-sectie opreed was het daar droog.

Na het eten geeft Arjan altijd de planten water. Hij dacht dat het nu niet nodig was, er hing weer een dikke wolk boven ons hoofd. Ik vond dat hij wel de planten water moest geven, want het was nog maar de vraag of er echt genoeg regen zou vallen voor de planten. Natuurlijk kwam de bui toen Arjan net de gieter weg wilde zetten... Beter iets te veel dan te weinig!

Thijs was helemaal enthousiast over zijn logeerpartijtje. Ze hadden zich prima vermaakt, vertelde Kiets moeder. Met opa naar de vuurtoren gelopen, die daar bij Coral Estate is. Gezwommen, geskeelerd. Daar had hij wel een paar flinke schaafwonden bij opgelopen,  maar ja, daar wordt je een grote jongen van.

Ellen vertelde van de kerkdienst van vanmorgen. De International Biblechurch. Tja, internationaal, dat mag je gerust letterlijk nemen. Ze had dus met Engelse, Bonairiaanse en Nederlandse kinderen gespeeld. Leuk om te horen dat ze daarin wel vrijer is geworden. Het was erg leuk en ze wil graag nog een keer naar Bonaire! Ze had haar vroegere vriendinnetjes van de Zeeverkennerij gezien en met ze gezwommen. Die bleken vlakbij een gezin te wonen waar Rianne veel komt. En in dat gezin waren ook weer kinderen van ongeveer haar leeftijd. Al met al een gezellige boel.

international Biblechurch, ze vierden daar vandaag Thanksgiving

Die heeft genoten!

gezellig met z'n allen in het water spelen

En Ard had een drukke vrijdag gehad, er moest nog veel geregeld worden voordat ze konden beginnen met de training. Die training was goed gegaan. Iedereen was enthousiast, zei hij. Al reageren Bonairianen wel anders dan Curaçaoënaars en Arubanen. Volgens Ard een verschil net als Groningers-Rotterdammers...

Een plezierige verrassing voor mij was dat én Thijs, én Ellen terug kwam met de kleren gewassen! Wow, ongelooflijk. Wat was ik daar blij mee!

Uitgeslapen

Echt ongestoord uitgeslapen! Dat is lang geleden. Om kwart voor 10 werd ik wakker. Toen heb ik nog even lekker liggen dommelen, en tegen 10 uur ben ik er uitgegaan. Theo en Thijs hingen voor de televisie. Thijs wilde "de Erfenis" kijken. Theo vindt die serie geweldig, maar dat is natuurlijk geen genre voor Thijs. Het duurde dan ook niet lang, toen ik in de kamer kwam zaten ze de Kameleon te kijken. Past wat beter bij Thijs. De boeken van de Kameleon vindt hij ook zo mooi. Jammer dat we er niet meer van hebben. Dat wil zeggen, we hebben 2 trilogiën en 2 losse delen en die heeft hij allemaal gelezen.
Qua lezen is hij op dit moment in de ban van Dolfi en Wolfi, we hadden 3 delen uit de bieb, die heeft hij in goed 2 weken uitgelezen.

dit was gisteravond,  vrijdagavond filmavond in huize Vreugdenhil, met softdrink en chips...

Na het ontbijt, een lekker bolletje met kaas, en een check van mail en fb, realiseerde ik me dat het wel tijd werd om het appartement een goeie beurt te geven, aangezien we maandagmorgen al weer nieuwe gasten krijgen. Normaal gesproken komen mensen vanuit Nederland (meestal) en KLM en Arke komen ergens in de middag aan. Maar als we gasten van Bonaire krijgen, dan kan het wel anders gaan. Die kunnen natuurlijk ook goed 's morgens aankomen, zoals maandag dus.
In elk geval is het appartement weer schoon en netjes.
Is ook ons huis gezogen en gedweild, met behulp van Arjan! Heeft Theo in de tuin zijn krachten beproefd. In het zweet zijns aanziens... Trouwens, ik heb ook nog even in een snel momentje een paar palmpjes uit de grond getrokken en naast het hek geplant. Nu zijn ze nog klein, maar met een beetje regen of kraanwater groeien ze snel op. En hebben we straks het uitzicht op iets groens naast ons. Deze palmpjes komen overal vanzelf op, mooier kan niet. Ze doen het prima, ook met minder water. Daar moet je dus van genieten.

Arjan en Thijs hebben samen de auto van de kerk gesopt. Dat moest ook nog gebeuren voor maandag. Wat een lol met z'n tweeën, Thijs dreef van het water. Ik vond dat iets minder leuk, aangezien ik nog steeds geen wasmachine heb.

kleren over het hekje om te laten drogen...

Kirsten kwam ook nog aanwaaien. Die heeft lekker genoten van het strand en de zon. Het was heerlijk weer vandaag, dus dan word je ook wel rood als je niet in de zon ligt. Vanavond was zelfs de binnenkant van haar hand rood, maar dat had Theo op zijn geweten. Hij had een pit aangedaan met het handvat van een pan er nog boven. Kirsten pakte de pan. Au, dat deed pijn!
We hebben lekker pannenkoeken gegeten. Appel met rozijnen, spek, ananas. Het smaakte goed, Theo zei dat ik wel een pannenkoekenrestaurant kon beginnen. Dat ben ik niet van plan, maar bedankt voor het compliment.

Nu nog even slapen, morgen vroeg op om Theo weg te brengen voor zijn "walk for the roses". En dan genieten van een rustdag! Aan het eind van de dag komen dan alle leden van mijn gezin weer terug... Ku Dios ke.

Genieten op Bonaire

Te zien aan de foto's van Rianne, genieten Ellen en zij lekker. Ze waren vandaag naar 1000 steps geweest. Weet Ellen eindelijk wat dat is: een lange trap, die heel zwaar voelt als je met je duikspullen naar boven moet zeulen. Ze hadden er geen schildpadden gezien. Jammer, want die zijn daar wel vaak. Voor de rest had Ellen gepuzzeld, gespeeld met de hond. Gingen ze vanavond nog een ijsje eten in de stad... Ja, dat klinkt wel heel gezellig. Veel plezier samen, meiden!

Ik had het druk vanochtend. Dat gebeurt bijna nooit op vrijdag op de prikpost. Maar ja, je hebt van die uitzonderingen. Het gekke is dat ik in Zeewolde op normale ochtenden zo'n 40 patiënten prikte. Als ik dat nu zou hebben, zou ik helemaal stapeldol worden. Ik zit dus nog steeds te bedenken wat er hier nu zo anders geregeld is, dat ik veel minder patiënten prik en het toch druk heb. Het zal toch zitten in de administratie: veel meer schrijven, kopiëren, faxen. Eigenlijk moet ik het werk van de mensen in het ziekenhuis in Harderwijk erbij op tellen, want dat doe ik nu erbij.
Toen was er van de week, met de stroom-toestanden ook nog een apparaat kapot gegaan. Dat risico loop je hier toch al meer. Alle apparaten hebben te lijden onder stroom-uitval, vooral doordat daarna vaak de stroom met een grote klap terugkomt. Daarom moet je je laptop ed ook van de stroom afhalen als je stroomuitval hebt. Ja, ik heb veel geleerd in de afgelopen 3 jaar. Doordat ons apparaat stuk was, moesten we een behoorlijk aantal bepalingen uitbesteden. Dus, dat betekent: schrijven, kopiëren, checken, filen... Ach, hoe dan ook hebben we het gezellig gehouden. Het kan niet altijd voor de wind gaan.
Ik was dus wel laat weg. Maar Arjan was op tijd vrij, die nam Thijs mee in de bus. Toch fijn, zo'n grote broer. En ik heb ze in Otrobanda opgepikt. Hoefden ze het laatste stuk niet met de bus. Theo was er toen ook bij, tot mijn verrassing. Ze hadden de leraar Godsdienst lief aangekeken en die had hun een uur eerder les gegeven. Wat een mazzel.

Vanavond aten we lasagnette. Arjan mocht de afgelopen week zeggen wat we zouden eten. Dat varieerde van rode kool tot rijst met kip-kerrie tot lasagnette en nog wat andere gerechten. Hij blij, wij blij. Waarop Ellen en Theo natuurlijk gauw hun plekje inpikten. Komende week eten we van Ellen, de week erna van Theo. Daarna mag Thijs zijn lijstje geven. De enige restrictie die ik heb gegeven is: door de week geen PPP (Pizza, Pannekoeken of Patat). Dus morgen eten we pannenkoeken... dan doen we lekker gevulde pannenkoeken, met spek, appel en rozijnen, ananas, en wat we verder nog lekker vinden. Kan mooi, als we toch maar met z'n drieën zijn. Halverwege de middag gaat Thijs met Kiet mee, logeren bij opa en oma op Coral Estate.

Ik heb net nog even de laatste aflevering gekeken van Wie is de Mol. Kon ook mooi, Ard was er toch niet. Niemand die op me zit te wachten. Alleen nu duurt het wel lang tot volgende week donderdag... Het is weer een leuke serie!
Daarna de ppt gemaakt voor zondag. Altijd een lekker gevoel als dat op vrijdag al af is. Dan zit ik mijn best te doen om het goed te maken, geen verkeerde nummers enzo.... En op zondagmorgen zit ik toch weer te bibberen of het wel goed is. Stel je voor dat... Niet dat het altijd perfect is, maar meestal klopt het wel aardig.

Grappig

Grappig, het is dus aanstekelijk, bloggen. Vandaag kreeg ik een berichtje via facebook van iemand die ook op Curaçao is komen wonen met haar gezin. Zij las onze blog al en is nu zelf ook begonnen met schrijven. Leuk voor de achterblijvers...
Verder heb ik vandaag heel hard gewerkt om de slaapkamers schoon te krijgen. Het was ook hard nodig. Dat wist ik natuurlijk wel. Maar ik dacht dat stof wel te kunnen laten liggen voor onze nieuwe schoonmaakster. Haha, die vlieger ging niet op.
Omdat de kinderen hun kamers op moesten ruimen (van mij) zodat de schoonmaakster het makkelijker schoon kon maken, moest ik er zelf wel doorheen. Ach, in elk geval wel weer een lekker gevoel dat voor vandaag het stof en het zand weggepoetst zijn.
Ellen mikte nog een glas van het aanrecht, vanmiddag. Heel fijn. Daarom heb ik ook de stofzuiger maar gepakt en de rest van het huis gezogen.
Tussendoor ben ik nog op kraambezoek geweest. Lekker geknuffeld met een heel klein meisje.

Kirsten kwam bij ons eten. Het was wel een rommelig zootje ongeregeld. Want ondertussen moesten de tassen van Ard en Ellen gepakt. Die gaan morgen naar Bonaire, tot zondag.
En zo tuimelen we bijna het weekend in. Hopen dat ik morgen op tijd de liturgie heb. En dan zaterdagmorgen lekker uitslapen!! Geen zeeverkenners enzo.
Het wachten is nog wel op de kapotte wasmachine. Ard heeft gezegd dat we hem weer terug willen hebben. Want nu weten we ook niet waar we op wachten. Ja ja, zei die man, mijn vriend kijkt nog of hij het kan maken, het ligt aan een stukje van de computer.
Ja ja, het zal wel. Maar we willen toch de wasmachine weer terug. Morgen. Ik ben benieuwd.

Balen, trouwens, dat we afgelopen jaar met zoveel moeite een nieuw paspoort hebben gekregen. Want als je nu een nieuwe aanvraagt is-tie 10 jaar geldig. Was vandaag hier op het nieuws. Helaas, wij krijgen het hele circus dus over 5 jaar nog een keer.
In elk geval heb ik wel een mooi paspoort om straks een reisje naar Nederland te maken. Nu nog toestemming van personeelszaken voor mijn vakantiedagen... Hopen dat ze dat een beetje gauw kunnen beslissen.

Werken...

Vanmorgen hoorde ik op mijn werk dat ze de hele middag nog zonder stroom zaten, in elk geval voor een deel. Zodat mijn collega's gisteravond laat nog teruggekomen zijn om het werk van gister af te maken! Wow, wat een doorzetters. Respect!! En evengoed waren ze vanmorgen om 7 uur ook weer op het Lab. Dat was een heel kort nachtje voor hun.

Toen was het vandaag weer druk.... echt januari. Maar ook wel gezellig.

Vanmiddag moest ik met Ellen en Thijs werken: huiswerk. Allebei hadden ze een bult te doen voor Papiamentu. Woordjes in wrts gezet, met Thijs mee-geoefend, anders laat hij veel te snel de moed zakken. Met Ellen nog een heleboel rekenen gedaan, deelsommen, procenten, meet-sommen. Het zit al bijna tegen wiskunde aan. Die heb ik maar aan Arjan uitbesteed, daar is hij beter in dan ik.

En toen kwam er een telefoontje van onze hulp dat ze morgen niet kan komen, ze is ziek. Grrr, had ik me nou zo op verheugd. Kan ik alsnog de heleboel zelf onder handen nemen... Echt balen! En die wasmachine is ook nog steeds kaduuk. Knap waardeloos. Dat is dan werk wat ik eigenlijk wel wil doen en dat kan dan niet. Het is ook nooit goed.

Theo heeft min of meer een afspraak bij de Kustwacht, om een dagje mee te lopen. Over een week of 3. We zijn heel benieuwd hoe hij dat zal ervaren.

Verbouwing

Tot mijn grote verrassing was er in de afgelopen dagen heel veel gedaan aan de verbouwing bij het Lab. Ons nieuwe magazijn ziet er erg mooi uit. Keurig geverfd, nieuwe plavuizen, ramen netjes afgewerkt. Niet te geloven hoe snel het gaat! Vorige week waren ze nog druk aan het breken en weer opbouwen en nu is die ruimte al weer bijna klaar.
Moesten ze wel vandaag met de stroomvoorziening bezig, dat is natuurlijk even slikken. We werden gewaarschuwd. Ze hebben ook gewacht (al dan niet expres) tot we het meeste werk af hadden. Om half 12 ging het eerste deel eruit. Waaronder de computers. Ik kon nog net een werklijst printen voor verzending, daar staat dan alles op wat naar een ander lab gestuurd moet. Pfff, blij toe dat ik daarmee op tijd was, want anders had ik die hele lijst moeten schrijven!
Even voor 12 gingen zelfs de lampen uit.... toen konden we weinig meer doen. Ik kon alles wat ik klaargezet had verpakken en verzenden. Nu ben ik wel benieuwd hoe ik alles aantref, morgen. Hopen dat ze alles nog wel af hebben kunnen maken.

Theo en Arjan hadden een half-uursrooster, die waren om 12 uur uit, konden met Ard meerijden naar de Dividivi en zo heb ik het hele kippenhok meegenomen naar huis. Blij toe dat we dat niet elke middag hebben. Maar goed, we hebben daarna wel gezellig met elkaar een boterham met roerbakei gegeten. Thijs had 4 boterhammen op!
Vanavond aten we wraps, daarvan heeft hij ook 3 gegeten. Met gehakt, paprika en ui. Toen hij in bed lag zei hij: Nou zit mijn buik wel heel erg vol.

Theo ving in de gauwigheid nog een leguaan. Die moest nog verhuisd worden, dus ging hij maar mee toen ik boodschappen moest doen. Ergens voorbij de waterzuivering heeft hij hem uit de auto gezet. Lekker tussen de groene plantjes, hopen dat hij daar dan maar blijft.

Tweede poging...

Vanmorgen ben ik maar weer naar de Girobank getogen om mijn wegenbelasting te betalen. Weer 20 minuten in de rij. Nu was ik mooi op tijd, het zal mij niet weer gebeuren dat het niet lukt.
Dus geef ik de oude kaart en mijn keuringskaart. Met ID, rijbewijs en sedula.
Helaas, ik moest ook de verzekeringspapieren laten zien. Grrr. Die had ik wel bij me, ik heb altijd alles in de auto. Maar bij Ennia hadden ze vorig zomer gezegd dat ze geen nieuwe polissen meer uitdraaien. Je bankafschrift moet het bewijs zijn. Dus had ik wel de kopie van de overschrijving. Verder was ik niet gekomen. Bankafschrift van augustus is foetsie of die hebben we nooit gehad. Het gaat weer echt op z'n Curaçaos.
En zo kon ik wederom onverrichter zake vertrekken. Nu eerst maar eens zien of die betaling ooit goed verwerkt is... dan een nieuwe polis opvragen. En dan voor de derde keer in die rij gaan staan. Zo leer je in elk geval wel hoe het niet moet!

Vanmiddag heb ik met Ellen een hele poos Papiamentu zitten leren. Gelukkig is het pas voor vrijdag, want het is echt veel. Eén troost, ik leer er ook veel van. Diptongo, triptongo, hiato... en rosea, dat is adem. Het leuke eraan vond ik wel dat ik merkte hoe goed Ellen haar uitspraak al is! We oefenen de zinnetjes, waarvan ze eigenlijk alleen hoeft te weten hoe je het schrijft. Maar ja, hoe kun je nou leren hoe je het schrijft, als je niet eens weet wat het betekent. Dus we oefenen samen de uitspraak, we vertalen het, en daar komen we al heel goed uit, samen! Wat we niet weten zoeken we op in het woordenboek. Heel leerzaam, allemaal.
Overigens had Ellen een heel leuke dag gehad. Met het feest van haar juf. Het was of prinses Eleonore naar een feestje ging, zo zag ze er uit met haar lange roze rok. De moeder van haar juf belde op vanuit Suriname, ze zong een verjaardagslied en alle kinderen moesten "hoera" meezingen.

Thijs had zijn boekbespreking vandaag. Een 8,5. Prima. Alleen verbaas ik me erover hoe hij dat dan voor elkaar krijgt terwijl hij zo weinig oefent. Behalve dan dat hij verplicht het boek nog een keer gelezen heeft...

Arjan had een 10 gehaald op de piepjes test. Theo ook al, vorige week. Die deed er nogal schamper over, want in Nederland gingen ze tot de 14de trap(??). Dat deed hij dan ook en daarmee kwam hij altijd als verste uit de bus. Hier ging hij tot de 12de, als ik het goed heb. En dan was hij nog veruit de verste...
Arjan haalde de 10de, en daarmee had hij dus ook een 10, samen met nog 3 anderen uit zijn klas. Hij was over al zijn grenzen gegaan, zei hij. Toch leuk om te merken dat hij ook wel eens tot het gaatje gaat, dit horen we niet zo vaak van hem. Blijkbaar goed getriggerd. Ze zijn sowieso wel tevreden over hun sportleraar.

De wasmachineman heeft zijn best gedaan op de wasmachine. De motor doet het nog wel, maar het bord...? is stuk. Nu zou hij nog proberen om een nieuwe te scoren. Maar Ard zei al: dat kunnen we misschien sneller zelf voor elkaar krijgen.
In dit stadium van de reparatie ben ik blij dat ik niet meer in het Papiamentu hoef te onderhandelen, want nu is het zo technisch geworden dat ik zelfs in het Nederlands afhaak...

Ontroerend

Een heel bijzondere dag, vandaag. Vanmorgen werd de kleine Kyra gedoopt. Net 4 weken oud... Omdat wij geen eigen dominee hebben, is dominee Rudsel gevraagd. Van de Papiamentstalige gemeente. Ook voor hem een bijzondere gebeurtenis omdat hij nog maar net officieel dominee is. Plus dat ze maar zelden dopen hebben in onze zustergemeente. Rudsel spreekt niet zo heel goed Nederlands en zo hebben Ard en hij samen de dienst geleid. Wat een gevoel van verbondenheid, dan. Iedereen wordt gewaardeerd om zijn eigen gaven en talenten. Ook Marloes, die tijdens de preek getolkt heeft. Zij woont een jaar of 6 op Curaçao, is vorig jaar lid geworden van onze gemeente. En staat daar dan super goed te tolken!
Eén ding was wel jammer...... Ard was zijn fototoestel vergeten...
Nog een verrassing voor ons: vlak voordat de kerk begon stond ineens Margriet voor onze neus! We hadden wel verwacht dat ze één van deze dagen zou komen, maar niet zo ineens. Leuk! Kon ze deze speciale kerkdienst met ons meemaken.



En vanavond heeft Ard zijn collega Stephan van het vliegveld gehaald. Die was een week naar Nederland omdat een oud-collega/vriend van de brandweer daar was overleden, na een ziekte. Een trieste geschiedenis. Alleen vond men dit ook een mooie gelegenheid om Stephan in het zonnetje te zetten, als hij toch in Nederland was. En zo is hij vrijdag geridderd, omdat hij bijna 25 jaar bij de brandweer was geweest en heel vaak de 'extra mile' heeft gelopen. Hij was helemaal perplex geweest. Een week vol met emoties. Gelukkig kon hij zo pas bij Ard even stoom afblazen. Nog een verrassing voor hem, morgen hebben ze koffie met gebak, om dit feit te vieren. Altijd fijn om te merken als je gewaardeerd wordt!

Trots meisje

Vanmorgen is Ard al om een uur of 7 met Ellen naar het SDK-stadion gegaan. Daar mocht ze meedoen met de vijfkamp: vandaag atletiek. Rennen, lang en kort, hindernisbaan en dat soort dingen. Ze deed het prima, zei Ard, die haar daarna afgezet heeft bij Caroline, waarmee ze dan weer naar Zeeverkenners ging.
Daar hebben ze iets moois gemaakt voor de 2 meisjes die pas naar Bonaire zijn verhuisd. Ellen mag het dan volgend weekend meenemen, want dan gaat ze met Ard naar Bonaire. Ard geeft daar een training en Ellen mag bij Rianne logeren. Leuke deal!
En vanmiddag heeft Ellen, met enige hulp van mij, haar rok afgenaaid. Ze is super-trots.

Het mag nog niet op haar fb, want dan kan juf het zien... Maar ik mocht het er wel op zetten, want de juf kan dat toch niet zien (heeft mij niet als vriend). Toen ze klaar was heeft ze nog een poosje steken uit zitten proberen. Gewoon, kijken op een proeflapje hoe het er uitziet als je van alles probeert.

Het lukt haar al zelf om de draad erin te rijgen en een nieuw spoeltje erin te zetten. Volgende keer maar eens iets voor de pop maken. Het moet wel overzichtelijk blijven voor haar.
We hebben ook nog snel een cadeautje voor de juf gehaald. Die is nl. maandag jarig. Dan mogen ze met vrije kleding komen. Daarom moest die rok dus ook zo snel af.

Ard is nog naar een kerkdienst. Van de Evangelische Broedergemeente, waar een nieuwe dominee werd bevestigd. Hij dacht dat het niet zo lang zou duren,  maar dat liep een beetje anders... Zowieso was er veel animo en waren er de nodige 'kopstukken'. Ard zat onder andere achter de minister van onderwijs en de RK bisschop en naast de rabbi van de joodse synagoge. Als het dan op speechen aankomt wil al snel de één niet onder doen voor de ander en neemt het dus wel even wat tijd.. Het was wel een mooie dienst.

Hulp

Vanavond hebben we kennisgemaakt met onze nieuwe hulp. Ze gaat hier schoonmaken. Wow, wat een luxe. Maar ik ben er wel heel blij mee! Want het lukte niet echt om zelf alles een beetje netjes en schoon te houden. Voor het oog nog wel. Alleen moet je niet te erg naar de ramen kijken en vooral niet in de kasten. Dat wordt nu dus anders! Straks mag iedereen zelfs in mijn kasten kijken...
Leuke vrouw, trouwens. Een Colombiaanse, ik moet wel Papiamentu met haar spreken. Heel goed dus, vervolg op de cursus.

Vanmorgen ben ik bij de Girobank langs geweest. Om mijn wegenbelasting te betalen. Nu was ik niet heel erg op tijd, maar ik hoopte dat het zou lukken. Helaas, dus. Er stond een rijtje mensen te wachten. Ik sloot me er bij aan. Maar het duurde zo lang voordat iedereen klaar was, dat het precies 12 uur was toen ik vooraan stond. En toen was het voor mij echt tijd om naar school te gaan. Zo balen! Dus ben ik onverrichter zake afgenokt. En zo mag ik nog een keer in de rij gaan staan.

Vanmiddag zijn Ellen en ik aan het naaien gegaan. Het viel Ellen toch een beetje tegen, het was meer werk dan ze dacht. Toen Ard thuiskwam (mooi op tijd...) en naar de baai wilde, ging ze liever met Ard mee. Daarom heb ik nog een beetje doorgewerkt aan de rok, misschien dat we hem dan morgen klaar krijgen.

Ellen aan het naaien: een rok...

met nog een leuk stofje voor een bloesje, wie heeft er nog een leuk patroon??

Lekker begin...

Het was bijna klokslag half 7 toen PATSBOEM de stroom uitviel. En toen was het nog niet licht. Alle lampen in één keer uit. Alarmen slaan dan op hol. Niet bij ons, wel ergens in de buurt. De kinderen zaten al in de auto, klaar om te vertrekken. En ook Ard had niets beters meer te doen dan in te stappen en weg te rijden.
Daar zat ik dan, in het donker. Gelukkig komt hier vrij snel de zon op. Tot die tijd heb ik zitten lezen met een zaklamp aan. Kopje thee erbij... En die stilte!

Verder heb ik nog wel het één en ander gedaan, vanochtend. Wel relaxed, eigenlijk, zonder dat er was te doen was. Het enige wat ik er vandaag aan gedaan heb is de hele bult die van de wasserette kwam opvouwen. Sorry, zo pietluttig ben ik dan wel dat ik het op mijn eigen manier opgevouwen in de kast wil hebben liggen...

Met Ellen en Thijs ben ik de stad in geweest, vanmiddag. Stof gekocht voor Ellen. En een ijsje gegeten. De beloning voor het halen van haar AVI-uit.
Kwamen we thuis, werd Ellen gebeld door haar vriendin of ze morgen mee gaat naar de film. Tja, we hadden afgesproken om te gaan naaien.
Al weer zo'n dilemma voor Ellen, het is toch wat. Ik moest er wel even tegen praten, maar uiteindelijk ging ze er wel mee akkoord dat ze thuis blijft om te leren naaien. Ja zeg, hebben we net een uur in de stad zoet gebracht, omdat die winkel tussen de middag dicht was... Niet handig! En we hebben echt 2 leuke stofjes gekocht. Knalrose, staat altijd leuk bij Ellen haar blonde  haar en haar bruine velletje.

Ik was, voor de verandering, eens creatief geweest met koken. Rijst, gehakt, chinese kool en allerlei kruiden. Een lekker prakkie, al kon niet iedereen het waarderen. Arjan zat te kokhalzen aan tafel, maar Thijs daarentegen (onze moeilijkste eter!) at met smaak en grote vaart zijn bord leeg. Niet te geloven.
Pluspuntje voor Arjan is dan wel dat hij toch zijn bord leeg heeft gegeten! Je zal ook maar 2 dagen niet op de laptop mogen.... En zo leer je het wel.

Vanavond hadden we een gezellige afsluiting van onze Papiamentu lessen. Er waren niet zoveel mensen, maar het was wel erg gezellig. Leuke gesprekken gehad. Tips gehad voor op Bandabou... lekker eten enzo!

Einde AVI

Alhoewel ik er aan twijfel of men in Nederland nog wel weet wat AVI is.... wij hebben hier een heuglijk moment bereikt: onze kinderen kunnen allemaal goed lezen. Ook Ellen heeft vandaag het hoogste niveau bereikt: AVI-uit. En dat terwijl ze 2,5 jaar geleden, toen we hier aankwamen, nog in AVI 2 zat. Het ging met sprongen, maar wel vooruit. We zijn trots op je, Ellen!

Arjan had vandaag een 9,9 terug van Techniek. Ik hoop dat we ook de onvoldoendes horen, maar volgens mij gaat het super goed! Je vraagt je wel af wat er dan fout was, voor 0,1 punt. Misschien dat Arjan daar nog eens antwoord op kan geven.

Vanmiddag kwam de wasmachine man. Het ging weer op zijn Curaçaos, dat wel. Hij had tegen Ard gezegd dat hij om half 2 er zou zijn. Dus moest ik snel naar huis, vanaf de Dividivi, met Ellen en Thijs. Anders hadden we gelijk een ijsje gehaald voor Ellen haar succes. Nu zijn we even bij de wasserette aan gegaan om 2 grote zakken was te brengen.

Vervolgens kwam hij niet opdagen. Altijd hetzelfde...

Ard belde er achteraan. Om half 4 beloofde hij dat hij er om 4 uur zou zijn. Om half 5 was hij er. 

Hij kwam gelijk met een steekkarretje. 2 jongens erbij, kennelijk zijn zoons. Ze laadden de wasmachine op het karretje en het ging, hup, in hun busje.

Toen dacht ik: En nu vragen, anders kunnen ze wel verdwijnen met wasmachine en al, zonder dat ik weet waar ze gebleven zijn en wat de bedoeling is.

Dus heb ik netjes in het Papiamentu gevraagd of de señor naar de machine ging kijken.

Waarop de vrouw, die in het busje was blijven zitten, vertelde dat de 'meneer' inderdaad ernaar ging kijken en dan zou bellen wat er aan mankeerde en wat het zou gaan kosten.

Wat fijn dat ik met goed gevolg de cursussen bij Hellen heb gevolgd en nu prima een gesprek in het Papiamentu kon doen. Simpel gesprek, dat wel, maar toch. Voelt beter dan dat we in moeizaam Nederlands zouden proberen om elkaar te begrijpen.

Even goed zitten we nu zonder wasmachine en dat is niet handig. Al kreeg ik vanavond al de eerste aanbieding om een was te mogen draaien: morgenavond bij Henriët, in Julianadorp.

Dus allemaal vroeg douchen, dan hebben we zo veel mogelijk weer schoon :)

Vanavond hadden we weer een gemeente avond over kringen. Binnenkort gaan we dan echt beginnen. We zijn allemaal vol goede moed. Fijne avond gehad. 

Tegelijk met onze vergadering had de Papiamentstalige gemeente een Bijbelcursus. Het zaaltje waar ze die houden zat mudvol. Wat een zegen om te zien dat de Heer werkt!

Gek!

Heel gek. Ik dacht toch echt dat ik gisteren ook mijn blog op fb had gezet. Maar zie hem nergens terug. Of ik ben ernstig vergeetachtig, dat kan ook.
Verder kunnen we hier beter de achterdeur openhouden en de voordeur dicht, ik heb de indruk dat er meer muggen (neefjes...) via de voordeur komen dan door de achterdeur. Ik zit op de bank en op mijn benen verschijnen allemaal rode plekken. Het wolkt hier van de muggen. Wat een ergernis.
Met de gewone muggen, voor de rest van Nederland: vliegen!, gaat het ietsje beter. Als we zitten te eten dan hoeven we niet meer voortdurend met een hand over ons bord te waaien om de vliegen op afstand te houden. Selikor is hard bezig om het afval te bedekken. Máár, zeggen ze, het komt niet door hun, doordat zij anderhalve maand het afval niet konden bedekken. Iedereen kan er schuld aan hebben, maar zij niet. Lekker je kop in het zand steken. Tussen het afval.
Jullie zien, het is hier niet altijd rozegeur en maneschijn.
Gister heeft ook de wasmachine het begeven. Althans, hij draait niet meer. Hopelijk kan een monteur er nog iets mee beginnen. Morgenmiddag komt hij langs. Inmiddels ligt er een berg wasgoed. En hangen er een stuk of wat schoolpolo's aan een wasrekje met de fan erop gericht. Anders hebben er 3 kinderen morgen geen schone en droge polo... Zeker geen rozegeur!

Arjan kwam vandaag blij thuis met een 9,8 voor wiskunde en een 9,1 voor NASK. Hopi great. Zou ook leuk zijn als hij eens zo'n cijfer haalde voor Spaans. Maar ja, je kunt niet alles hebben...
Theo had een goede toets gemaakt voor Nederlands. Voorbereiding voor het examen.

En de laatste les Papiamentu gehad. We hebben een hoop lol gehad. En we hebben met elkaar geconstateerd dat we veel geleerd hebben. Welke constatering we in het Papiamentu konden doen. Donderdagavond hebben we een afscheidsdrankje. Nu maar hard verder oefenen op mijn patiënten.

Onverwachte start

Kwam ik vanmorgen bij het lab, stond er al een grote puincontainer op de stoep! Actie, ze zijn al begonnen met het uitbreken. Niet te geloven, zo'n snelle start.
Nu werken we met op de achtergrond de muziek van breekijzers en hamergeklop. Maar dat is niet erg, het uitzicht op een betere werkplek, efficiëntere ruimtes, is dat meer dan waard.
Het was maandag, dus druk. Als vanouds. De winterstop hebben we achter ons gelaten, en we gaan proberen om de aantallen patiënten weer omhoog te krijgen.
Het meest grappige vanmorgen, was een meisje dat zei, op mijn vraag naar haar "fecha di nasementu", ik zeg het in het Nederlands, want mijn Papiamentu is niet zo goed. Ik ben een zwarte Nederlander.
Haha, dat mijn Papiaments beter is dan dat van haar, Antilliaanse! En bedankt, Hellen :)

Kiet was vandaag gezellig bij ons. Ze hebben bij hun thuis alle ziektes weer achter zich gelaten. De vrije dagen zijn weer voorbij, de judo is weer begonnen.
Omdat Thijs nu met "zijn" laptop mag doen wat hij wil (binnen zekere grenzen) heeft hij Minecraft gedownload. Daar hebben ze zich een uurtje mee vermaakt. Toen vond ik  het meer dan welletjes,  want Thijs gaat helemaal in dat spel op. Dat had hij al toen hij alleen nog maar filmpjes ervan mocht kijken, maar nu hij het spel echt mag doen is het nog veel erger...
Gelukkig gingen ze daarna met lego spelen. Dat kan ik beter volgen.

Thijs en Kiet vertelden dat ze met de hele school iets gaan maken voor het jongetje dat zijn ouders verloren is. Goed initiatief. Het zit onze kinderen ook heel hoog, het komt spontaan in alle gebeden langs... Plus de bijbehorende vragen: Wat gebeurt er dan met ons als er met jullie iets gebeurt? Niet echt leuke onderwerpen, maar wel goed om het er met elkaar over te hebben. Zeker als je merkt dat die dingen zo'n impact hebben.

Theo was super, super blij met zijn uiteindelijk cijfer Papiamentu: een 6,3. Je zou zeggen, dat moet wel goed komen, straks met het examen. Nog 1 toetsweek en daarna het examen.

Vanmorgen hebben we weer een fijne kerkdienst gehad. Al misten we best wat mensen, het was een dienst met een saamhorigheidskarakter. Of gemeenschap der heiligen, met een ouderwets woord. In de afgelopen week is er op Curaçao een ernstig ongeluk gebeurd. Waarbij een Nederlandse man omgekomen is, zijn vrouw ernstig gewond in het ziekenhuis is beland en hun zoontje van 7 jaar ligt ook in het ziekenhuis. Ze waren hier op vakantie. Een wreed einde van die vakantie... Vandaag is ook die vrouw overleden. We hebben in de kerk voor dat jongetje en de familie gebeden. Verschillende mensen uit onze gemeente waren bij dit gezin betrokken geraakt, na het ongeluk. Het was ook zo'n zinloos ongeluk: iemand haalde een file in. En als je weet wat files zijn, hier op het eiland. Een lachertje vergeleken met de files in Nederland. Plus dat de wegen niet zo breed zijn dat je kunt inhalen. Dat blijkt maar weer.
De oma van het jongetje was inmiddels hiernaartoe gekomen en een oom. Zij hadden ook aangegeven het heel fijn te vinden als er voor hun gebeden zou worden. Maakt met zoiets ook niet uit of je elkaar kent of niet, broeders en zusters in de ene Heer.

Ard was met Ellen en Thijs naar een dienst van de VPCO, startdienst van het jaar. Het was een bijzondere start van het nieuwe jaar, in een klein kerkje van de EBG, een van oorsprong Surinaamse gemeente.

Vanavond hebben we de sleutels van het appartement overgedragen aan onze nieuwe gasten, ze zijn al op het eiland bij familie en brengen binnenkort hun hebben en houden hier heen. Het was heel gezellig om vast uitgebreider kennis te maken onder het genot van een kopje koffie. Familie van familie, met andere familie in Julianadorp, dus lekker dichtbij.

En dan nu de werkweek weer in. Gelijk 3 dagen werken, maar dan een lang weekend! Deze week mijn laatste les Papiamentu. Dus nu moet ik hard verder oefenen op mijn patiënten...

feestje gevierd

Na een dag vol met zaterdagse drukte (ramen wassen, hoop was wegwerken, soppen en zuigen, Zeeverkenners en, zucht, een berg strijkgoed) vond Theo het een goed idee om nog even bij de baai iets te drinken. Dus hebben we zijn feestje daar gevierd. Dat hij een voldoende heeft voor Papiamentu!
De jongens een virgin cocktail, wij een iets minder virgin...
Konden we gelijk Arjan zijn feestje meevieren, want die had vanmorgen een prijs gewonnen op school, met de science fair. De prijs voor de beste uitvoering van hun knikkerbaan.
Het was erg leuk geweest, zei hij. Ard was er nog wezen kijken en was bij de prijsuitreiking. Het was een knikkerbaan van hout. Meestal liep hij goed, zei Arjan, alleen een paar keer moesten ze overnieuw beginnen.

Verder had hij nog een rookbom gezien en droogijs. Daarvoor had hijzelf het recept aangeleverd, via Ard, met een brandblusser... In elk geval was het een succes geweest met veel bezoekers.

Met deze opsteker op zak was Arjan in een goede stemming. En werd hij zelfs heel adrem. We hadden het over de fans, ventilatoren, die we in de slaapkamers hebben staan. Er is de laatste tijd een beetje mee geschoven. Maar nu heeft iedereen zijn eigen weer. Alleen is er één die het niet meer doet. Thijs had een tijdje een tafelfan achter op zijn bed staan. Dat ging  natuurlijk op een nacht fout. Die dingen zijn ook iet bedoeld voor op het bed... Hij is er afgevallen en stuk gegaan. Hij blies nog wel, maar kan niet meer staan. Ard zei tegen Arjan dat hij die wel mag gebruiken om te zien of hij er nog iets mee kan. Kijk maar of je die twee kunt omwisselen, zei Ard.
Wat, vroeg Arjan, Thijs op de grond zetten en de fan op het bed leggen??
Zulke grapjes verwachten we van Theo, maar niet van Arjan. Humor.

Vanmiddag heeft Ard zijn kerstcadeau naar Siloam gebracht. Siloam is een hospice voor kinderen, een eind richting Bandabou. Daarna ging hij nog vissen en snorkelen.  Ze hebben een kleine lionfish gevangen. Leuk om te laten zien, maar niet om op te eten.
Onze kinderen wilden dus ook niet mee, die hadden het wel bekeken. Ze wilden liever in de rooi spelen, die staat allang weer droog. Verstoppertje, tikkertje. Het halve park kon mee genieten van hun lawaai.

Overigens is de slipper van Thijs ook weer terug. Bizar verhaal. Gister waren we, Ellen, Thijs en ik, bij de Albert Heijn. Daar hebben ze een rek vol slippers hangen en aangezien die van Thijs (toen) nog steeds niet boven water was, zei ik tegen hem dat hij een paar nieuwe uit mocht zoeken. Hij blij, zoekt net zulke uit als dat hij had. Prima.
Zijn we thuis, ben ik de boodschappen aan het uitladen, zie ik ineens een zwart slippertje liggen in de achterbak. Slipper van Thijs! Niet te geloven. Dus nu heeft hij een paar nieuwe liggen voor als hij weer wat kwijt is.

Helder ogenblik...

Was ik toch met de presentatie voor zondag bezig... Ik gelukkig dat het allemaal werkt! Kreeg ik ineens een helder ogenblik: als ik nu bij Start, zoeken, het liednummer invoer... En, wonder boven wonder, het werkte: ik kreeg netjes de presentatie met het juiste nummer.
Voel me alleen een beetje knullig dat ik dit niet eerder heb bedacht. Ik zocht altijd op internet. Maar dit gaat stukken sneller.
Al doende leert men, dat blijkt maar weer.

Vanmorgen was het druk op mijn werk. Moet natuurlijk ook, anders hebben we geen recht van bestaan. Toch is het een tikkeltje irritant dat het altijd juist aan het eind van de ochtend, als je bijna naar huis wilt, nog van alles krijgt wat uitgezocht moet worden.
Het goede nieuws vanmorgen was dat er verbouwd gaat worden. We krijgen 4 prikplekken. En een heuse koffiekamer! Binnen een half jaar moet het klaar zijn. Joepie!! Het gaat super mooi worden.

Theo kwam helemaal in de gloria thuis. Zijn leraar had hem verzekerd dat hij een voldoende had voor Papiamentu luistertoets. Hij vreesde voor een 3... De toets was nog niet helemaal nagekeken, maar nu al had hij ongeveer voldoende punten voor een voldoende. Wow, goed gedaan, Theo!
En Arjan is druk bezig geweest met zijn knikkerbaan voor de sciende-fair op school, morgen. Met z'n drieën zijn ze er weken zoet mee geweest. Het wordt door een echte jury beoordeeld. Eerst had Arjan er niet zo'n zin in, want er was van bovenaf bepaald wat het ontwerp moest zijn. Maar uiteindelijk heeft hij er wel lol in gekregen. Scheelt ook dat hij het samen met een vriend mocht maken. Er zitten heel wat uurtjes werk in van de jongens.

Samen met Thijs heb ik zijn boekenkast gesopt. Zucht, steun. Moeten echt al die boeken eruit??
Ja, hoe wil je het anders schoon krijgen. Het is gelukt, alles weer fris en schoon en de peuter- en kleuterboeken kunnen naar zolder.

Ellen heeft het druk gehad met Papiamentu. Ook al. Volgende week een toets, ze is nu vast aan het leren. Aangezien ze vandaag een onvoldoende terugkreeg...
We hebben samen afgesproken dat we volgende week vrijdag (dan ben ik vrij, want ik werk komende dinsdag) gaan naaien. 's Morgens de vervelende verstelklusjes, 's middags eens zien of we iets voor haar in elkaar kunnen knutselen.