Soms, heel soms, heb je dat. Dat alles precies zo loopt als je altijd zou willen. Zo'n moment hadden wij, zopas. We aten macaroni. Niemand mopperde! Iedereen nam een tweede keer, behalve Ard. Toen was de pan leeg. Ondertussen werd er een normaal gesprek gevoerd over van alles en nog wat. Zonder ruzie, zonder ergernissen.
Sjonge, jonge, in alle rust konden we uiteindelijk de maaltijd beëindigen. In stilte had ik nog meer te danken dan alleen voor daag'lijks brood, kracht en gezondheid.
Vanmorgen hebben Rianne en ik een enorme doos boeken ingevoerd in de computer, schoongemaakt en gecodeerd. Zodat de planken weer verder gevuld zijn! Er zijn nog wat dubieuze boeken, die heb ik meegenomen naar huis om zelf eerst te lezen.
Waar we echt nu naar op zoek moeten zijn boeken van AVI 7. Die zijn wel erg nodig en daar hebben we te weinig van. Maar ik denk dat Ellen haar klas donderdag verbaasd zal zijn over alle nieuwe boeken in de bieb.
Ard gaat morgen weer geheime missies uitvoeren. Ik denk dat de wekker héél vroeg moet staan.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
0 comments:
Post a Comment