Dat hadden we gedacht!

Ard ging vandaag met het oké briefje naar Curgas. Dan zouden we morgen ofzo onze eigen grote gasflessen krijgen. Haha, dat hadden we gedacht. 9 juli! En verder had de mevrouw achter de balie ook nog een hoop op en aanmerkingen. Na alles wat we al meegemaakt hadden, was dit iets te veel van het goede. De stoom kwam bijna uit Ard z'n oren. Of helemaal, dat zou ook kunnen. Hij heeft vervolgens iemand gebeld die op de administratie werkt bij Curgas. Ze is een redelijk eindje naar de top. Alleen is ze niet zo goed te bereiken. Maar vandaag wel. Ze zou zien wat ze voor ons kon doen.
Ik denk dan: vooruit, nog 2 weken afzien en dan is het geregeld.

Nog een ander soort van 'stoom' verhaal. Vanmiddag waren er ineens een paar brandweer auto's op de L-sectie. Bleek er later (Ellen is graag goed op de hoogte...) een brandje te zijn gesticht door een paar spelende jochies. Blij toe dat dat geen jochies van mij waren! Het was een tikkeltje uit de hand gelopen. Grote rookwolken... uiteindelijk liep het nog redelijk goed af, nadat er 3 brandweerauto's waren gekomen.

Verder heb ik vanmorgen afscheid genomen van de Dividivi-bieb. Hopen dat ze nieuwe mensen daarvoor kunnen vinden. Natuurlijk blijf ik het wel van een afstandje volgen.
Ik heb in groep B voorgelezen. Die kids helemaal enthousiast, en de juf ook. Ze doen verder ook niks zinnigs meer. Opruimen, schoonmaken, hoop herrie maken. De helft van de kinderen is ook niet meer op school. Die van ons gaan vrijdag ook niet meer. Dan zijn ze om 10 uur vrij: Ard aan het werk, ik aan het werk. We nemen donderdag wel afscheid van de juffen, dan is het mooi geweest.

Dan nemen we aan het eind van de week ook afscheid van een stuk of wat buren. Die allemaal terug gaan naar Nederland. Vooral Ellen vindt dat niet leuk, want het waren allemaal vriendinnetjes en vriendjes van haar. Nu hoopt ze dat er weer nieuwe gezinnen komen wonen. Gelukkig maakt zij heel makkelijk vriendjes.

Theo is nog steeds helemaal in de gloria over zijn vakantiewerk. Vandaag had Matthias gezegd: We gaan eens de weg op.
En toen zijn ze naar Bandabou gegaan, naar Siloam. Dat is een kinderhospice. Daar hebben ze in de tuin gewerkt. Onkruid gewied enzo. Daarna nog een tuin gedaan op de weg terug naar de stad. Toen bij hun verfklus nog wat schoongemaakt, zodat Theo morgen weer kan verven. Nog 1 of 2 dagen, dan is dat klaar. En gaan ze aan het volgende huis beginnen.
Zegt Theo, toen hij thuis was: Eigenlijk is hovenier zijn ook wel leuk!
Dat heeft hij wel vaker gezegd. Ik zei dus ook: Kijk eens bij Velp en Wageningen, Hogere Bosbouwschool ofzo.
Gelukkig dat we dan internet hebben en je lekker kunt Googlen, maar jammer dat we niet in het echt naar een open dag kunnen gaan. Hij piekert er nog maar een tijdje over. Tenslotte heeft hij nog bijna een jaar om te beslissen waar hij verder gaat leren.